DE OORLOGSJAREN (1940-1945)
(Grotendeels overgenomen uit Renate Alferink-Lerche: "de Newfoundlander, een hond om van te houden")
In de oorlogsjaren was de fokkerij natuurlijk beperkt. Het was immers toch al moeilijk genoeg in deze hongerjaren een grote hond te eten te geven, laat staan een nest pups op te fokken.
Door de beperkte mogleijkheden tijdens de oorlogsjaren was niet alleen een numerieke teruggang van Newfoundlanders te konstateren, maar ook een zekere terugslag in type. Daarvoor is mede verantwoordelijk geweest het gebruiken van honden voor de fokkerij die dit type zelf niet bezaten en dat ook niet vererfden (o.a. Remo v.d. Oude Plantage). Weer was het Pieterse die de aanhangers van het ras inspireerde terug te fokken op type. Tot de gewenste eigenschappen van de Newfoundlander behoort echter ook dat hij ondanks zijn massale gestalte, licht loopt met ruime gangen. Sommige fokkers bezonnen zich en probeerde het gangwerk en rugbelijning te verbeteren, wat in de vijftiger jaren ten dele ook gelukte.
Honden uit Nederland werden ook gebruikt bij het opbouwen van de fokkerij in Finland. Fokprodukten uit deze Nederlands-Finse kombinaties kwamen terug naar Nederland en werden hier weer voor de fok gebruikt. Ook Zwitserland speelde op die manier een rol. Nederlandse fokkers gebruikten ook dekreuen uit Duitsland.
'BEROEMD'
(Overgenomen uit Michael KĀrschner, vertaald door Stephe Bruin: "de Newfoundlander en Landseer")
BOATSWAIN
Op school zal niemand geleerd hebben dat er een heel beroemde Newfoundlander is geweest die een rol in de politiek heeft gespeeld. Het was 'Boatswain'; zijn baas was de Prinsregent van Engeland, die hij een brief bracht die eerder was verloren door de Franse gezant. Dat gebeurde op een bijeenkomst van diplomaten, waar de engelse Prinsregent tevergeefs probeerde om de Pruisische gezant te bewegen tot een bondgenootschap met Engeland, tegen Frankrijk. De Pruisische gezant zag geen gevaar van de Franse kant. Boatswain bracht echter de brief waarin Napoleon aan de Franse gezant schreef, dat tot alle prijs moest worden voorkomen dat er een toenadering zou zijn tussen Engeland en Pruisen. Het verbond tegen Frankrijk werd daarop enkele weken later in 1804 ondertekend.
Door een schenking kwam Boatswain met een kapitein op het eiland Elba terecht. Grappigerwijs was de meest beroemde persoon die ooit door een Newfoundlader werd gered niemand minder dan Napoleon zelf. Die viel tijdens zijn nachtelijke vlucht van Elba naar Frankrijk uit de boot. Aangezien hij niet kon zwemmen was het Boatswain die de ongelukkige hielp.
Zodoende kwam de hond in Parijs terecht en zo weer in het bezit van zijn vroegere baas de Prinsregent van Engeland. Na zijn dood werd een marmeren gedenkteken voor hem opgericht bij Windsor Castle.
Korte geschiedenis van de Newfoundlander